Co to jest PEAR – przykłady użycia

przez

Jeśli kiedykolwiek pisałeś w PHP, to prawdopodobnie słyszałeś o PEAR. Może nawet widziałeś to słowo gdzieś w dokumentacji, ale nigdy nie zagłębiłeś się, co to dokładnie jest. Spokojnie — nie jesteś sam! Wiele osób zaczynających przygodę z PHP skupia się na frameworkach jak Laravel czy Symfony, a PEAR bywa często pomijany. Tymczasem PEAR to kawał historii i bardzo użyteczne narzędzie, które wciąż może znaleźć swoje zastosowanie w nowoczesnych projektach.

W tym artykule dowiesz się:

  • czym dokładnie jest PEAR,
  • jak działa,
  • jak można go używać w praktyce,
  • oraz jak napisać własny pakiet PEAR.

Gotowy? To zaczynajmy!

Co to jest PEAR?

PEAR to skrót od PHP Extension and Application Repository.
Mówiąc prościej, to repozytorium bibliotek i komponentów dla PHP, które ułatwiają programistom życie.

Wyobraź sobie coś w stylu „menedżera pakietów” — podobnie jak npm w JavaScript czy Composer w PHP (tak, PEAR istniał długo przed Composerem!). PEAR został stworzony po to, aby umożliwić łatwe instalowanie, aktualizowanie i udostępnianie kodu PHP w postaci gotowych paczek.

W praktyce oznacza to, że zamiast ręcznie kopiować klasy lub biblioteki do swojego projektu, możesz po prostu zainstalować je jednym poleceniem.

Krótka historia PEAR

PEAR powstał razem z PHP 4 w okolicach roku 1999.
Został stworzony przez Stiga S. Bakkena, jednego z członków zespołu rozwijającego PHP. Głównym celem projektu było stworzenie wspólnego standardu dla kodu PHP oraz prostego sposobu na jego dystrybucję.

W tamtych czasach, gdy nie było jeszcze Composer’a, PEAR był domyślnym narzędziem do zarządzania bibliotekami PHP. Wiele popularnych dziś projektów zaczynało właśnie od PEAR.

Jak działa PEAR?

PEAR działa w bardzo prosty sposób.
Instalujesz menedżera PEAR (czyli coś w rodzaju narzędzia CLI), a potem możesz za jego pomocą instalować pakiety dostępne w repozytorium PEAR.

Każdy pakiet PEAR to tak naprawdę archiwum .tgz zawierające:

  • pliki PHP (biblioteki, klasy, moduły),
  • plik konfiguracyjny package.xml (z opisem pakietu, zależnościami itp.),
  • ewentualne testy, dokumentację i przykłady.

Instalując taki pakiet, PEAR umieszcza jego pliki w globalnym katalogu PHP, dzięki czemu można z nich korzystać w dowolnym projekcie.

Instalacja PEAR – krok po kroku

Na większości systemów PEAR można zainstalować bardzo łatwo.
Poniżej znajdziesz prosty przykład instalacji.

Instalacja na systemie Linux lub macOS

W terminalu wpisz:

sudo apt install php-pear

albo w przypadku macOS (jeśli używasz Homebrew):

brew install pear

Po zainstalowaniu możesz sprawdzić, czy wszystko działa:

pear version

Jeśli zobaczysz coś w stylu:

PEAR Version: 1.10.13
PHP Version: 8.2.12

to znaczy, że jesteś gotowy do działania!

Jak korzystać z PEAR?

No dobrze, mamy już PEAR zainstalowany — co dalej?

Najczęściej będziesz korzystać z niego, by instalować biblioteki PHP.
Przykład:

pear install Mail

To polecenie zainstaluje pakiet o nazwie Mail, który służy do wysyłania e-maili w PHP.

Po instalacji możesz od razu korzystać z tego pakietu w swoim kodzie:

<?php
require_once "Mail.php";

$from = "twoj@adres.pl";
$to = "odbiorca@adres.pl";
$subject = "Test wiadomości";
$body = "Cześć! To jest testowy e-mail wysłany przez PEAR Mail.";

$headers = [
    'From' => $from,
    'To' => $to,
    'Subject' => $subject
];

// Tworzymy obiekt Mail
$mailer = Mail::factory('mail');

// Wysyłamy wiadomość
$mailer->send($to, $headers, $body);

echo "Wiadomość wysłana!";
?>

Jak widzisz – banalnie proste!
Nie musisz implementować funkcji mail() ręcznie, walczyć z nagłówkami czy kodowaniem znaków. PEAR zrobi to za Ciebie.

Przykłady popularnych pakietów PEAR

Mimo że Composer przejął większość rynku, PEAR nadal ma kilka naprawdę solidnych paczek, które wciąż są używane.

Oto kilka z nich:

Nazwa pakietuZastosowanie
MailWysyłanie wiadomości e-mail.
Net_SMTPObsługa protokołu SMTP w PHP.
HTTP_Request2Wysyłanie zapytań HTTP (alternatywa dla cURL).
DBProsty interfejs do obsługi baz danych.
HTML_QuickFormTworzenie formularzy HTML w PHP.

Przykład użycia pakietu HTTP_Request2:

<?php
require_once "HTTP/Request2.php";

$request = new HTTP_Request2('https://api.github.com/users/octocat');
$request->setConfig(['follow_redirects' => true]);

try {
    $response = $request->send();
    if ($response->getStatus() == 200) {
        echo $response->getBody();
    } else {
        echo "Błąd: " . $response->getStatus();
    }
} catch (HTTP_Request2_Exception $e) {
    echo "Wystąpił wyjątek: " . $e->getMessage();
}
?>

Tworzenie własnego pakietu PEAR

Jeśli chcesz udostępnić swoją bibliotekę PHP światu (albo po prostu używać jej w kilku projektach), możesz stworzyć własny pakiet PEAR.

Oto jak to zrobić krok po kroku:

  1. Utwórz strukturę katalogów:
MyPackage/
 ├── MyPackage.php
 └── package.xml
  1. Przygotuj plik PHP (np. MyPackage.php):
<?php
class MyPackage {
    public static function hello() {
        return "Witaj w moim pakiecie PEAR!";
    }
}
?>
  1. Utwórz plik package.xml:

To plik konfiguracyjny opisujący Twój pakiet. Przykład minimalnej wersji:

<?xml version="1.0"?>
<package version="2.0" xmlns="http://pear.php.net/dtd/package-2.0">
    <name>MyPackage</name>
    <channel>pear.php.net</channel>
    <summary>Prosty przykład pakietu PEAR</summary>
    <description>Ten pakiet pokazuje, jak stworzyć własny pakiet PEAR.</description>
    <maintainers>
        <maintainer>
            <role>lead</role>
            <handle>janek</handle>
            <name>Jan Kowalski</name>
            <email>jan@example.com</email>
        </maintainer>
    </maintainers>
    <version>
        <release>1.0.0</release>
        <api>1.0.0</api>
    </version>
    <stability>
        <release>stable</release>
        <api>stable</api>
    </stability>
    <license uri="http://www.php.net/license/3_01.txt">PHP License</license>
    <contents>
        <dir name="/">
            <file role="php" name="MyPackage.php"/>
        </dir>
    </contents>
</package>
  1. Zbuduj pakiet:

W terminalu (w katalogu, gdzie masz package.xml) wpisz:

pear package

PEAR utworzy plik .tgz, który możesz zainstalować lokalnie lub udostępnić innym.

PEAR a Composer – czy warto go jeszcze używać?

No właśnie — skoro dzisiaj prawie każdy projekt PHP korzysta z Composer’a, to po co w ogóle zawracać sobie głowę PEAR?

To dobre pytanie.
Odpowiedź brzmi: to zależy.

PEAR to wciąż stabilne, sprawdzone narzędzie, które:

  • ma świetnie przetestowane pakiety (często działające od lat bez błędów),
  • jest zintegrowane z wieloma starymi projektami,
  • może być użyte w środowiskach, gdzie Composer nie jest dostępny (np. w starszych aplikacjach korporacyjnych).

Jeśli jednak zaczynasz nowy projekt, Composer będzie lepszym wyborem, bo:

  • jest nowocześniejszy,
  • ma większą społeczność,
  • i lepiej integruje się z ekosystemem PHP (np. autoloading, PSR-4 itp.).

Ale warto znać PEAR — chociażby dlatego, że wiele bibliotek Composer’a ma korzenie właśnie w PEAR.

Zalety i wady PEAR

Zalety:

  • Prosta instalacja i konfiguracja.
  • Ogromna liczba gotowych bibliotek.
  • Stabilne i dobrze przetestowane rozwiązania.
  • Standardowy sposób dystrybucji kodu PHP.

Wady:

  • Nie jest już tak aktywnie rozwijany.
  • Mniejsza społeczność niż Composer.
  • Mniej elastyczny system zarządzania zależnościami.

Gdzie znaleźć pakiety PEAR?

Oficjalne repozytorium PEAR znajdziesz pod adresem:
👉 https://pear.php.net

Tam możesz wyszukiwać pakiety, sprawdzać dokumentację i przeglądać kategorie.

Jeśli chcesz zobaczyć, jakie pakiety masz zainstalowane lokalnie, wpisz w terminalu:

pear list

Aby zaktualizować wszystkie pakiety:

pear upgrade-all

Podsumowanie

PEAR to coś więcej niż relikt przeszłości.
To solidny system zarządzania bibliotekami PHP, który był fundamentem dzisiejszego Composer’a. Mimo że nie jest już tak popularny, wciąż można go spotkać w wielu istniejących projektach i systemach produkcyjnych.

Szukasz taniego i dobrego hostingu dla swojej strony www? - Sprawdź Seohost.pl